Menu
Menu
Nekoliko vrsta lekova ima potencijal da stupi u interakciju sa suplementima magnezijuma ili da utiče na status magnezijuma. Nekoliko primera je dato u nastavku. Ljudi koji redovno uzimaju ove i druge lekove bi mogli profitirati od uzimanja magnezijuma kroz suplement, a o tome se svakako treba posavetovati sa lekarom.
Suplementi bogati magnezijumom mogu smanjiti apsorpciju oralnih bisfosfonata, kao što je alendronat (Fosamax), koji se koristi u terapiji osteoporoze [61]. Ukoliko ste na terapiji nekim bifosfonatom, saöekajte bar 2 sata pre nego što uzmete preparat koji sadrzi magnezijum. [57].
Magnezijum može formirati nerastvorljive komplekse sa tetraciklinima, kao što su demeklociklin (Declomycin) i doksiciklin (Vibramycin), kao i hinolonski antibiotici, kao što su ciprofloksacin (Cipro) i levofloksacin (Levaquin). Ove antibiotike treba uzimati najmanje 2 sata pre ili 4-6 sati nakon suplementa koji sadrži magnezijum [57,62].
Hronični tretman diureticima petlje, kao što su furosemid (Lasix) i bumetanid (Bumex), i tiazidnim diureticima, kao što su hidrohlorotiazid i etakrinska kiselina (Edecrin), može povećati gubitak magnezija u urinu i dovesti do iscrpljivanja magnezija [ 63]. Nasuprot tome, diuretici koji štede kalijum, kao što su amilorid i spironolakton smanjuju izlučivanje magnezijuma [63].
Lekovi iz grupe inhibitora protonske pumpe (PPI), kao što su esomeprazol (Nexium) i lansoprazol, kada se uzimaju duže vreme (obično više od godinu dana) mogu izazvati hipomagnezemiju [64]. U slučajevima koje je FDA pregledala, dodaci magnezijuma često su povećavali niske nivoe magnezijuma u serumu uzrokovane uzimanjem inhibitora protonske pumpe. Međutim, u 25% slučajeva suplementi nisu podigli nivo magnezijuma i pacijenti su morali da prekinu terapiju sa PPI. FDA savetuje zdravstvenim radnicima da razmotre merenje nivoa magnezijuma u serumu pacijenata pre započinjanja dugotrajnog lečenja lekovima iz ove grupe (PPI), kao i da periodično proveravaju nivoe magnezijuma kod ovih pacijenata [64].
